Zawinięta po uszy w ciepełko, przeczytałam drugi tom trylogii Pullmana. Z zapartym tchem łapczywie spijałam kolejne słowa z kartek książki o przygodach "nowej Ewy". Mało jest dzisiaj książek, które mnie tak poruszają i które wchłaniam w tak krótkim czasie. Pełne uznanie dla pana Pullamana. Grzałam się przy tym herbatką i posilałam szprotkami. 

Dzikie, weekendowe lenistwo, które w zasadzie dalej trwa. Jest dopiero 19:51, a ja już planuję zawinięcie się w kołdrę, z powrotem w stolicy Pyrlandii. Migrena mnie dobija. Przekłuwa mi czaszkę i dociera prosto do oka. Mam ochotę je wyjąć i wyrzucić za okno. 100% czysta makabra. Skoki ciśnienia są złe i mroczne. Leki przeciwbólowe nie działają. Pozycja horyzontalna znów kusi. I to wcale nieprawda, że sen to złodziej czasu! No... może troszeczkę jednak prawda.